سیر تطور شخصیت روایی روباه در حکایتهای حیوانات از قرن 3تا قرن 9 هجری | ||
| کهننامه ادب پارسی | ||
| مقاله 7، دوره 15، شماره 1 - شماره پیاپی 38، شهریور 1403، صفحه 183-210 اصل مقاله (462.99 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/cpl.2024.9170 | ||
| نویسندگان | ||
| مهسا شیرانی1؛ مهبود فاضلی* 2؛ نسرین فقیه ملک مرزبان3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا(س) ،تهران، ایران . | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا، تهران. ایران. | ||
| 3دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا ، تهران ایران. | ||
| چکیده | ||
| کاربرد حکایتهای حیوانات در طول زمان به دلایل اجتماعی، تاریخی، نظام های گفتمانی یا خلاقیت راویان آنها با تغییر و تطور در مؤلفه های ساختاری همراه بوده است. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که شخصیت روباه در حکایتهای قرن 3 تا 9 چه تغییراتی داشته و این تغییر چه تأثیری بر سیر روایی حکایت داشته است. برای دستیابی به این هدف 33 حکایت از 18 کتاب در بازه زمانی ذکر شده، انتخاب و بر اساس دیدگاه کلی روایت شناسان ساختارگرا به ویژه آراء برمون بررسی شده است. روباه در حکایتها در مقابل سایر شخصیتها نقشی فعال و محوری دارد و سیر تحولی را از شخصیت منفی به مثبت طی میکند. در برخی ازکتب قرن ششم با تفاوتهایی در شخصیت روباه روبهرو میشویم. در برخی از حکایتها روباه حیلهگر و منفعت طلب گاهی به چهرهای چاره اندیش، عاقل و فریب خورده تبدیل شده و در برخی مواقع نیز حیلهگری ناجی میشود. این حیوان متأثر از جریان عرفان و تصوف بیشتر به ارزشهای درونی پی میبرد؛ همچنین از صورت حیوانی فاصله گرفته و عهدهدار نقشهای انسانی مانند وزارت و نگهبانی می-شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکایت حیوانات؛ روایتشناسیساختارگرا؛ تطور شخصیت؛ روباه؛ کلود برمون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,354 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 341 |
||