بحران چای در ایران مقارن جنگ جهانی دوم ( 1320 تا 1325 ش) | ||
| تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران | ||
| مقاله 11، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 25، شهریور 1403، صفحه 309-342 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/sehs.2023.44748.1900 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه منصوری* 1؛ جمشید نوروزی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ ایران, دانشگاه الزهرا(س), تهران, ایران. | ||
| 2دانشیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات دانشگاه الزهرا، تهران-ایران | ||
| چکیده | ||
| ایران در شهریور 1320ش/1941م، به تسخیر متفقین جنگ جهانی دوم درآمد. این اشغال که تا 1325ش /1945م، ادامه یافت، منجر به بروز بحران های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در ایران شد. یکی از مولفههای رصد بحران اقتصادی، بروز مشکل در زمینه ارزاق و کمبود یا نایابی اقلام اساسی تغذیه مردم بود. شناخت چرایی بروز این بحران و چگونگی مدیریت آن، چراغ راهی برای مطالعات اقتصادی آینده می باشد. این پژوهش، با رویکرد توصیفی- تحلیلی مبتنی بر مندرجات اسناد و مطبوعات این سال ها، به مطالعه و بررسی چگونگی و چرایی بحران چای به عنوان یکی از اقلام اساسی می پردازد. این نوشتار، سعی در پاسخگویی به این سوال دارد که بحران چای در ایران طی سالهای 1320 تا 1325ش چرا و چگونه رخ داد؟. فرضیه پژوهش، آن است که این بحران، در اثر بروز مجموعه ای از عوامل داخلی و خارجی رخ داده است. بر اساس یافته های پژوهش، عامل خارجی به عنوان ایجاد کننده این بحران و عامل داخلی به مثابه تشدید کننده آن است. در ذیل عوامل خارجی، مواردی چون تاثیرات جنگ جهانی دوم بر واردات چای، نقش مرکز تدارکات خاورمیانه در محدودیت واردات چای، تسلط متفقین بر امور ایران و تصاحب امکانات حمل و نقل، قابل طرح هستند؛ و در زمره عوامل داخلی، مواردی مانند احتکار، فساد مأمورین دولتی، عدم اجرای صحیح اقدامات دولت برای رفع بحران، و انحصاری شدن تجارت این کالا، مورد توجه قرار گرفته اند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چای؛ بحران چای؛ جنگ جهانی دوم؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,722 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 311 |
||
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 1,049 |
| تعداد مقالات | 12,892 |
| تعداد مشاهده مقاله | 13,503,971 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,305,705 |