نقدی بر روششناسی علوم سیاسی | ||
| پژوهشنامه انتقادی متون و برنامههای علوم انسانی | ||
| مقاله 8، دوره 23، شماره 1 - شماره پیاپی 111، بهار 1402، صفحه 127-147 اصل مقاله (261.11 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/crtls.2020.30242.1796 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شجاعیان* 1؛ سجاد رستم پور2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (ع)، محقق و پژوهشگر، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| روششناسی علوم سیاسی قصد دارد شیوههای پژوهش در دانش سیاسی را جمعآوری، طبقهبندی، توصیف، و تحلیل کند. سیدصادق حقیقت در کتاب روششناسی علوم سیاسی تلاش کرده است بیشتر روششناسیهای موجود در علوم سیاسی را بررسی و نقد کند. فصول کتاب از انسجام مناسبی برخوردار است و نویسنده در بررسی و نقد روشهای مختلف علوم سیاسی شیوة منسجمی را اتخاذ کرده است. در برخی موارد، توجه به فضای بومی جامعة ایران مطالب کتاب را سودمندتر کرده است. توجه اساسی به تمایز میان روش تحقیق و روششناسی از نقاط برجستة این پژوهش محسوب میشود. ازسویدیگر، ابهام در تعریف علم انسانی و سیاست، عدم ارائة معیاری مشخص برای طبقهبندی روشهای پژوهش، و ابهام در کثرتگرایی روششناختی از مهمترین نقایص کتاب است. نویسندة کتاب روششناسی علوم اجتماعی و سیاسی را بخشی از فلسفة این علوم میداند، اما در بررسی روشهای علوم سیاسی معنای مورد تأکید از روششناسی را بهعنوان بخش مهمی از فلسفة علوم اجتماعی و سیاسی مورد غفلت جدی قرار داده است. میان بحران مفاهیم مطرحشده در کتاب و ادعای عدم قطعیت در علوم انسانی تعارض وجود دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پژوهش؛ روش پژوهش؛ روششناسی؛ سیاست؛ علوم سیاسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,271 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 637 |
||