بررسی ضرورت ازدواج های سیاسی در سیاست های تمرکزگرایانه شاه عباس اول | ||
| تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 12، شماره 1 - شماره پیاپی 23، خرداد 1402، صفحه 127-146 اصل مقاله (280.17 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/sehs.2023.42702.1853 | ||
| نویسندگان | ||
| برومند سورنی* 1؛ نصراله پورمحمدی املشی2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین، قزوین، ایران | ||
| 2استاد گروه تاریخ ،دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره ) قزوین، قزوین، ایران | ||
| چکیده | ||
| شاه عباس اول برای غلبه بر مشکلات متعدد داخلی و خارجی به موازات استفاده از اقدامات سرکوبگرانه به استفاده از اقدامات دیپلماتیک اهتمام ورزید. او در کنار دفع تهاجمات خارجی و تغییر در ساختار دیوانسالاری، برای جذب و وابستگی عناصر گوناگون قدرت در مناطق مختلف کشور به وصلت های خانوادگی با آنان اقدام کرد تا علاوه بر ایجاد آرامش و ثبات درابعاد مختلف، زمینه اعتلای حکومت صفویه را فراهم نماید. پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانهای و با رویکردی توصیفی – تحلیلی به دنبال بررسی و تبیین چرایی و چگونگی تأثیر وصلت های سیاسی در ایجاد سیاست ها و ساختار تمرکزگرایانه دوره شاه عباس اول می باشد، زیرا شاه عباس در کنار اقدامات متنوع سیاسی،نظامی و اجتماعی، برای ایجاد تمرکزسیاسی و یکپارچگی ارضی، استفاده از وصلت خانوادگی را به مجموعه اقدامات خود افزود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صفویه؛ ازدواج سیاسی؛ شاه عباس اول؛ سادات ایرانی؛ حکام محلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,569 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,175 |
||