جایگاه اسطوره در دیالوگ‌های افلاطون | ||
| غرب شناسی بنیادی | ||
| مقاله 9، دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 24، اسفند 1400، صفحه 213-235 اصل مقاله (239.52 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/os.2022.40519.1813 | ||
| نویسندگان | ||
| سعیده محمدزاده* 1؛ محمّد رضا بهشتی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه محض، دانشگاه خاتم | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| کانون این مقاله بررسی جایگاه اسطوره در دیالوگ‌های افلاطون است. این مقاله با رویکرد توصیفی_تحلیلی به این مسائل اشاره دارد که دیالوگ‌های افلاطون در دوره‌های مختلف دارای چه ویژگی‌هایی است؟ و رویکرد افلاطون نسبت به اسطوره در دیالوگ‌های آغازی، میانی و پایانی چه تغییری پیدا می‌کند؟ در این راه، ما نخست به بررسی ایراد دیالکتیک در دیالوگ‌های سقراطی و سپس به نحوه استفاده افلاطون از اسطوره در دوره‌های مختلف می‌پردازیم و توضیح می‌دهیم که بکارگیری اسطوره در دیالوگ‌های سقراطی برخلاف دوره‌های دیگر که به منظور افزودن بُعدی دینی یا اسطوره‌ای و یافتن راه‌حل برای مسائل مهم فلسفی است؛ در آن دیالوگ‌ها به جهت تقریب به ذهن و بیان تمثیل صورت می‌گیرد. در نهایت با تقسیم اسطوره‌های دوره‌های بعد به دو دسته کلی فرجام‌شناختی و غیرفرجام‌شناختی، به توضیح موضوع و محتوای خاص دسته دوم این اسطوره‌ها و علت بهره‌مندی از آنها می‌پردازیم. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| دیالوگ‌های افلاطون؛ دیالکتیک؛ اساطیر یونان؛ اساطیر غیرفرجام‌شناختی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 566 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 505 |
||