ساختار موضوعی افعال حسّی شنوایی در زبان فارسی در چارچوب دستور ساختِ گلدبرگ | ||
| زبانشناخت | ||
| مقاله 7، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 25، شهریور 1401، صفحه 161-190 اصل مقاله (333.46 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/ls.2022.39963.2040 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه ذاکری1؛ فاطمه بهجت* 2؛ محمد رستم پور3 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبانشناسی، گروه زبان انگلیسی، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، ایران | ||
| 2استادیار گروه زبان انگلیسی، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، ایران (نویسندۀ مسئول) | ||
| 3استادیار گروه زبان انگلیسی، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، ایران | ||
| چکیده | ||
| افعال حسّی طبقۀ مهمی از افعال در زبانهای طبیعیاند که رویدادهای حسّی و ادراکی مربوط به انسان و دیگر موجودات ذیشعور را بیان میکنند. هدف پژوهش حاضر این است که ساختار موضوعی افعال مربوط به حس شنوایی در زبان فارسی را در چارچوب دستور ساخت گلدبرگ (1995، 2006) بررسی نماید. دادههای پژوهش مشتمل بر 320 جملۀ نوشتاری فارسی معیار است که از پیکرۀ همشهری (نسخۀ دوم) استخراج شدهاند. نتایج بررسی دادهها نشان میدهد که فعل بسیط «شنیدن» چندمعناترین فعل حسّی شنوایی در زبان فارسی است که پنج معنای متفاوت دارد: شنیدن غیرارادی، شنیدن ارادی، مطلع شدن، اطاعت کردن و استشمام کردن. فعل «شنیدن» در این معانی پنجگانه در مجموع سه نوع ساختار موضوعی را از خود نشان میدهد: [فاعل + مفعول اسمی]، [فاعل + مفعول بندی] و [فاعل + مفعول حرف اضافهای]. سایر افعال مربوط به حس شنوایی نیز دارای ساخت ساختار موضوعی خاصی هستند که تعیینکنندۀ معنا و نحو آنهاست اما درجۀ چندمعنایی آنها کمتر از فعل «شنیدن» است. براساس رویکرد ساختبنیاد میتوان نتبجه گرفت که چندمعنایی این افعال از نوع چندمعنایی ساختی است که در سطح ساختهای کمابیش انتزاعی و طرحوارهای قابل تبیین است و نه در سطح واژههای عینی. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ساخت موضوعی؛ فعل حسّی؛ دستور ساخت؛ دستور ساخت شناختی؛ رویکرد ساختی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 527 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 436 |
||
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 1,049 |
| تعداد مقالات | 13,134 |
| تعداد مشاهده مقاله | 13,562,987 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,342,283 |