ویتگنشتاین: نظریة تصویری گزاره | ||
| منطقپژوهی | ||
| دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 21، فروردین 1399، صفحه 111-130 اصل مقاله (220.67 K) | ||
| نوع مقاله: ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/lsj.2021.35715.1334 | ||
| نویسنده | ||
| سعیده شاه میر* | ||
| دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله مطابق ترتیب بندهای تراکتاتوس، ابتدا به شرح مختصری از هستی شناسی ویتگنشتاین خواهیم پرداخت. ویتگنشتاین در حوزة هستیشناسی، بحث خود را با امر واقع آغاز میکند و سپس برای وضوح بخشیدن به این مفهوم، از مفاهیم حالات امور و اشیاء مدد میگیرد. در حوزه معناشناختی نیز - در پی ارائة یک نظریة معنا- با یک شرح کلی دربارة تصویرگری آغاز میکند و به دنبال آن به بررسی گزاره میپردازد و در نهایت تحلیل خود را با بکارگیری مفاهیم گزارههای پایه و اسامی، کامل میکند. در نگاه ویتگنشتاین، همواره میان دو ساحت زبان (اندیشه) و ساحت جهان تناظر برقرار است و تنها در این صورت است که می توان از معناداری گزارهها سخن به میان آورد. در این مقاله، تلاش میشود با تکیه بر آموزههای ویتگنشتاین در دو حوزة هستیشناسی و معناشناسی، به بررسی آراء وی پرداخته و نسبت میان این هر دو را مورد کنکاش قرار دهیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ویتگنشتاین؛ امر واقع؛ حالات امور؛ گزاره؛ تصویر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 629 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 416 |
||