بررسی حضور سکاها در رودبار گیلان در هزارۀ یکم پیشازمیلاد براساس شواهد باستانشناختی و منابع تاریخی | ||
| تحقیقات تاریخ اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 19، شهریور 1399، صفحه 3-27 اصل مقاله (962.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/shc.2020.27920.1997 | ||
| نویسندگان | ||
| شاهین آریامنش* 1؛ سید مهدی موسوی2 | ||
| 1دکتری باستانشناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار باستانشناسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سکاها تیرهای بودند که دستهای از آنان پس از جابهجاییهای بسیار در هزارۀ نخست پیشازمیلاد به بخشهایی از شمال غرب ایران وارد شدند و در این پهنه به زندگی پرداختند. کتیبههای باستانی همچون کتیبۀ اسرحدون و متنهای تاریخی همچون تاریخ هرودوت به سکایان اشاره کرده است. در سالیان اخیر با یافت شدن خاکسپاریها و گورآوندهای سکایی پرتوی نو بر تیرۀ سکایی در ایران افکنده شده است و تأییدی بر نوشتههای مورخان است که در هزارۀ یکم پیشازمیلاد این تیره در شمال غرب ایران پدیدار شده بودند. یکی از محوطههایی که خاکسپاری انسان همراه با اسب در آن وجود دارد محوطۀ کلورز و جوبن در رودبار گیلان است. پرسش این پژوهش چنین است که چه پیوندی میان یافتههای محوطههای کلورز و جوبن با تیرۀ سکایی وجود دارد؟ فرضیۀ پژوهش این است که باتوجه به اینکه الگوهای خاکسپاری را میتوان در زمینۀ مطالعۀ تمایزات قومی و روابط خویشاوندی و نیز باورهای آیینی استفاده کرد، خاکسپاریهای یافتشده همراه با گورآوندهای آنها در محوطههای کلورز و جوبن را میتوان به تیرۀ سکایی منسوب کرد. این پژوهش بر اساس هدف از نوع پژوهشهای بنیادی و ماهیت و روش آن از نوع پژوهشهای تاریخی و باستانشناسی به شیوۀ توصیفی و تحلیلی است. نگارندگان در این مقاله به خاکسپاریهای انجام شده در این محوطهها و گورآوندهای یافتشده از آنها میپردازد و در ادامه با همسنجی آنها با شیوۀ خاکسپاری سکایان به تبیین و تحلیل جایگاه سکاها در شمال ایران میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سکایان؛ خاکسپاری سکایی؛ خاکسپاری اسب؛ کلورز؛ جوبن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,513 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,223 |
||