مسأله تعهد وجودی و معمای گیچ | ||
| منطقپژوهی | ||
| دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 21، فروردین 1399، صفحه 159-181 اصل مقاله (239.38 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/lsj.2020.5370 | ||
| نویسندگان | ||
| کامران قیوم زاده* 1؛ علیرضا دست افشان2 | ||
| 1استادیار گروه آموزشی فلسفه و منطق دانشگاه شهید مدنی آذربایجان | ||
| 2دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پرسش اصلی در مسائل تعهد وجودی این است که کاربرد زبان و آنچه می گوییم تا چه حد ما را نسبت به وجود اشیا و به ویژه اشیایی که درباره ی آنها سخن می گوییم متعهد می سازد. معمای گیچ که یک مسأله ی مشهور در متون ارجاعی است به مسأله ی تعهد وجودی برای راوی (گوینده سوم شخص) در متونی که بیش از دو گوینده دارند مربوط می شود. راه حلی که از آن دفاع می کنیم این است که اگر گوینده ی اول و گوینده ی دوم درباره شیءای سخن بگویند که (در ابتدا) وجود نداشته است اما آن دو درباره ی آن به گونه ای سخن می گویند که گویی وجود دارد، می توان گفت که آنان شیء مورد نظر را به عنوان یک شیء مجرد افسانه ای خلق کرده اند. اکنون اگر راوی یا گوینده ی سوم قصد بازگو کردن سخن آن دو را داشته باشد، می تواند خود را به وجود آن شیء مجرد متعهد سازد (چراکه آن شیء خلق شده است و وجود دارد) بی آنکه صفاتی را که آن دو گوینده به شیء مذکور نسبت داده باشند، قبول کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعهد وجودی؛ اشیاء افسانه ای؛ معمای گیچ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,003 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 404 |
||