نمود فرهنگ در داستان های عامیانة ایرانی و هندی | ||
| مطالعات فرهنگ و هنر آسیا | ||
| مقاله 9، دوره 2، شماره 1، شهریور 1402، صفحه 163-197 اصل مقاله (294.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/acas.2020.5153 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم شریف نسب* 1؛ رعنا جهاندیده2 | ||
| 1استادیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشکده زبان و ادبیات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| 2دانش آموخته کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| قصههای عامیانه همواره از جهتهای مختلفی مورد بررسی قرار گرفتهاند. یکی از دیدگاههایی که میتوان قصههای عامیانه را بررسی کرد، توجه به شباهتها و تفاوتهای فرهنگی بین قصههای عامیانه دو کشور است. به این دلیل که قصههای عامیانه تصویری بدون تزئین از زندگی مردم را نشان میدهد، این بررسیها میتواند شناختی عمیق از فرهنگ اقوام مختلف را به نمایش بگذارد. ساختار و محتوای هر قصه مؤلفههای فرهنگی آن را در بردارد. در این پژوهش ساختار و محتوای قصههای عامیانه ایران و هند با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی عرفی بررسی شدهاند. این بررسی در بیست داستان (ده داستان از هر کشور) در عناصری چون پیرنگ، کاراکترهای فعال، ساختار، موضوع و درونمایه، صورت گرفته و در پایان نشان داده شده است که در کنار شباهتهای زیاد تفاوتهای بنیادین در ساختار، کاراکترها و محتوای قصههای دو کشور وجود دارد که بیانکنندهی خاستگاههای متفاوت فرهنگی دو قوم است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| داستانهای عامیانه؛ ساختار؛ محتوا؛ تحلیل محتوای عرفی؛ قصههای هندی؛ قصههای ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 909 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 409 |
||