واکاوی کارکرد تحلیل گفتمان در اثبات پیوستگی متن قرآن کریم با تاکید بر رهیافت نیل رابینسون | ||
| مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 1، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 25-54 اصل مقاله (494.89 K) | ||
| نویسندگان | ||
| نرجس توکلی محمدی1؛ اعظم پویازاده* 2 | ||
| 1دانش آموخته دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| سخن از پیوستگی و انسجام متن قرآن پیشینه ای دیرین در سنت قرآن پژوهی مسلمانان دارد. در این میان، آرا و رویکردهای معاصر به این مسئله در میان قرآن پژوهان غربی جایگاهی ویژه یافته و محل منازعه بر سر پیوستگی و گسستگی متن قرآن کریم شده است. به رغم باور عموم قرآن پژوهان غربی به پراکندگی متن قرآن، در دوران معاصر دستهای از ایشان با اتکا به دانشهای ادبی و زبانی در پی اثبات انسجام و پیوستگی این متن مقدس بر آمده اند. در این میان، نیل رابینسون نخستین فردی است که با کاربست نظریات جدید زبانشناسی، به مخالفت با رویکرد غالب پرداخته و پیوستگی متن قرآن کریم، بهویژه در سوره های بلند مدنی را مورد بررسی قرار داده است. نظر به اهمیت جایگاه رابینسون و روش وی،مقاله حاضرعهدهدار تحلیل روش رابینسون در این باره است.بررسی آخرین آثار رابینسون،که به پیوستگی سوره آل عمران اختصاص دارد، نشان میدهد که وی، بی آنکه سخن از تحلیل گفتمان به میان آورده باشد، از مولفه های تحلیل گفتمان از جمله پردازش صعودی و پردازش نزولی متن و نیز راهبردهای تحلیلی گفتمان بهره برده و از این رهگذر پیوستگی درونی و معنایی آیات را نشان داده است. لذا میتوان گفت روش مورد استفاده رابینسون در اثبات پیوستگی، روش تحلیل گفتمان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن؛ نیل رابینسون؛ نظم؛ تحلیل گفتمان؛ پیوستگی؛ سوره آل عمران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,558 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,415 |
||