معناشناسی و هستی شناسی ملائکه در فلسفه صدرایی | ||
| حکمت معاصر | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 1، بهار 1396، صفحه 73-89 اصل مقاله (186.25 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/cw.2017.2719 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالله صلواتی* 1؛ مروه دولتآبادی2 | ||
| 1مدیر گروه فلسفه و کلام دانشگاه شهید رجایی | ||
| 2دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی | ||
| چکیده | ||
| یکی از مباحث مهم نزد متفکرین اسلامی مسأله ملائکه و تحلیل و واکاوی مرتبت وجودی آن است؛ تحلیل صدرایی ملائکه در راستای طرح کلان ملاصدرا، یعنی هماهنگی عقل و نقل است. او در مواضعی از دریچه فلسفی از ملائکه یاد کرده و آنها را عقل مینامد و گاه نیز با لسان شریعت سخن گفته و با عنوان ملائکه از آنان یاد مینماید. دو پرسش اساسی این جستار عبارتند از: ملاصدرا چه تلقیای از ملائکه دارد؟ او چگونه وجود ملائکه را اثبات میکند؟ بر این اساس برخی از نتایج این پژوهش به این قرار است: از نظر ملاصدرا، ملائکه طیفهای گوناگونی دارند که از آن جملهاند: ملائکه مقرب، ارواح مهیمن، ملائکه مدبر و ملائکه زمین. ویژگی مشترک میان آنها عبارت است از بساطت، تجرد، وجود بالفعل، مجرای فیض و رسالت؛ و همچنین تدبیر امور فلکی و دنیایی برخی از خصیصههای مختص ملائکه است. همچنین، گزارش ادله دوازدهگانه ملاصدرا در اثبات ملائکه و ارائه آنها با چینش برهانی و نقد و بررسی آنها از برجستگیهای این مقاله است که مسبوق به سابقه نیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ملائکه؛ عقول؛ قاعده الواحد؛ امکان اشرف؛ ملاصدرا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,308 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 969 |
||