فردیت به مثابه بنیاد قانون؛ روایت تولد دولت مدرن | ||
| غرب شناسی بنیادی | ||
| مقاله 5، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 31، آبان 1404، صفحه 119-146 اصل مقاله (407.25 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30465/os.2025.52254.2050 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی صالحی* 1؛ عماد صفر نژاد بروجنی2 | ||
| 1استادیار حقوق عمومی دانشگاه شیراز | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه شیراز، دانش آموخته فلسفه دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به تبارشناسی مفهوم دولت مدرن از رهگذر تحلیل نسبت میان «فردیت» و «قانون» میپردازد. پرسش اصلی آن است که چگونه قانون مدرن، بهمثابه ساختاری خنثی و آزادیبخش، بر بنیان فردی تهی از هر معنای متافیزیکی شکل گرفت. در فصل نخست، با تکیه بر آرای هانا آرنت و مارتین هایدگر، نسبت میان «اصل آغاز» و «کرانهمندی عمل» بررسی میشود و نشان داده میشود که قانون، حاصل تنش میان آزادی و محدودیت در بستر در-جهان-بودگی انسان است. فصل دوم، با تمرکز بر سیر گذار از پولیس یونانی به امت مسیحی، تحول قانون از نوموس به قانون الهی را صورتبندی میکند و نشان میدهد که چگونه بحرانهای سیاسی و پاسخهای تراژیک، زمینهساز درونیشدن قانون و فردیت شدند. در فصل سوم، با تحلیل تأثیر نومینالیسم و کوگیتو، فرد بهمثابه بنیان دولت مدرن معرفی میشود؛ فردی که در عین بنیادبودن، تهی از ذات است و همین تهیبودگی، امکان شکلگیری قانونی خنثی، بیطرف و امکانبخش را فراهم میکند. بدین ترتیب، مقاله نشان میدهد که دولت مدرن، برخلاف دولتهای پیشین که متکی بر غایتهای متعالی یا نظمهای طبیعی بودند، بر بنیاد آزادی رادیکال و ناشناختنی فرد شکل گرفته است؛ آزادیای که قانون مدرن، بهجای جهتدهی، صرفاً از آن محافظت میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فردیت مدرن؛ تبارشناسی قانون؛ دولت مدرن؛ نوموس و قانون الهی؛ آزادی رادیکال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 197 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 114 |
||
| تعداد نشریات | 34 |
| تعداد شمارهها | 1,049 |
| تعداد مقالات | 12,627 |
| تعداد مشاهده مقاله | 13,435,713 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,256,943 |